Ξένη γλώσσα-Κινητήρας Studio

Κινητήρας Χοροθέαμα

Ξένη Γλώσσα

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009-Κινητήρας Studio

xeniglossaΦαίνεται πως η θεματική της μετανάστευσης και οι μετανάστες που ζουν στην Ελλάδα επανέρχονται όλο και πιο συχνά στις παραστάσεις των Ελλήνων δημιουργών. Όπως και το πολύ ενδιαφέρον Φωτιά και Νερό, πριν από δύο χρόνια, η Ξένη Γλώσσα επιλέγει να ασχοληθεί με τις δυσκολίες στη ζωή ενός μετανάστη στην Ελλάδα, μέσω της αντίφασης, όχι όμως της αντίφασης με έναν γηγενή, αλλά με έναν άλλον μετανάστη. Ο « καλός» μετανάστης έρχεται από τη δύση, η Γυναίκα, ενώ ο «κακός» από την Ανατολή, ο Άνδρας. Τον καλό μετανάστη περιμένει μία καλή, «χλιδάτη» ζωή, ενώ τον κακό μία ζωή κλοσάρ, κυνηγημένου, με την τσάντα με την φτωχή πραμάτεια του στο χέρι. Ωστόσο, αυτοί οι δύο μετανάστες περιφέρονται και οι δύο στους δρόμους της Αθήνας και λείπουν και από τους δύο τα παπούτσια! Κι ακόμα κι αν η δυτική μετανάστρια αντιστέκεται στη γνωριμία, τα κοινά στοιχεία που ανακαλύπτουν είναι ακόμα περισσότερα.

Η αλήθεια είναι πως δεν αντιλήφθηκα ακριβώς γιατί η Ξένη Γλώσσα περιγράφεται ως performance. Θα την περιέγραφα καλύτερα ως μία site specific παράσταση devised theatre. Η διαδικασία του devised περιγράφεται έτσι κι αλλιώς από τους τίτλους τέλους. Το πιο αξιοσημείωτο στοιχείο της παράστασης είναι η χρήση του χώρου-εσωτερικού και εξωτερικού- στο έπακρο,έξυπνα. Η σκηνή επεκτείνεται ακόμα και στον δρόμο έξω από το θέατρο, μέρος δράσης γίνονται ακόμα και οι περαστικοί, που κοιτούν περίεργοι τους δύο ήρωες να τσακώνονται. Ακόμα, γίνεται χρήση του παταριού-γραφείου του χώρου, όπου εμφανίζεται το δραματικό διακείμενο των ηρώων, ένα άλλο ζευγάρι που δεν ήταν επιτρεπτό από την κοινωνία να είναι μαζί: ο Ρωμαίος και η Ιουλιέττα. Η σκηνοθέτις δίνει εδώ την ευκαιρία στους δύο αυτούς ήρωες να απολαύσουν τον ρομαντικό τους έρωτα στους δρόμους της Αθήνας, προσθέτοντας έτσι κωμικές παύσεις στην πλοκή και καταδεικνύοντας την πρόοδο στην έλξη των δύο μεταναστών, που επίσης περιφέρονται στους δρόμους της Αθήνας. Οι δύο μετανάστες θα μείνουν μέσα στη σκηνή μόνο εφόσον έρθουν πιο κοντά και με αφορμή μία βροχή, που μας μεταφέρεται με βιντεοπροβολή. Οι βιντεοπροβολές είναι από τα καλύτερα στοιχεία της παράστασης επίσης, καθώς από τον πρόλογο, που μας δείχνει την δραματική προ-ιστορία, παρεμβαίνουν ορθά στην πλοκή δημιουργώντας φωτισμούς, ατμόσφαιρα και ορίζοντας τον χρόνο.

Από τη στιγμή που μένουν στον στενό χώρο, αρχίζει και η προοδευτικά αυξανόμενη προσέγγιση του ενός προς τον άλλον. Η υποψία μίας δραματουργικής «κοιλιάς» υπάρχει εκεί, καθώς συναντάμε κάποιες θεματικές επαναλήψεις. Οι ήρωες αναγνωρίζουν τα κοινά τους σημεία σε μία διαδικασία που έχει ως αποκορύφωμα το Paradise City των Guns & Roses. Ένα ροκ κομμάτι, άκρως μεταφορικό, που το γνωρίζουν και οι δύο και τους αφορά εξίσου, αφού ήρθαν στη χώρα αναζητώντας και οι δύο έναν παράδεισο: συναισθηματικό η μία, εργασιακό ο άλλος. Το κομμάτι αυτό, που παίζει δυνατά επιτρέπει στους πρωταγωνιστές να δείξουν και λίγες από τις χορευτικές τους δυνατότητες. Γενικότερα, οι ερμηνείες θα λέγαμε ότι είναι άνισες, ο Πάρις Ερωτοκρίτου ξεχωρίζει ιδιαίτερα και επισκιάζει πολλές φορές την Αμάλια Μπένετ, η οποία ωστόσο ερμηνεύει με επάρκεια τον ρόλο της. Τελικά, βγαίνει κανείς από την παράσταση με μία γλυκιά αίσθηση αισιοδοξίας και επάρκειας που δεν συναντά πια συχνά.

Ταυτότητα της παράστασης:

Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Βίκυ Αδάμου
Ερμηνεύουν: Αμάλια Μπένετ και Πάρις Ερωτοκρίτου
Guests: Χριστίνα Γερογιάννη – Γιώργος Νικολαΐδης
Κείμενο: Θανάσης Ροκανάς
Πρωτότυπη Μουσική και Μουσική επιμέλεια: Oρέστης Τάνης
Κοστούμια: Δέσποινα Χειμώνα
Επιμέλεια χώρου: Τώνια Αβδελοπούλου
Video Art: Χάρης Γερμανίδης
Επιμέλεια κίνησης: Αντιγόνη Γύρα
Φωτισμοί: Διονύσης Ευθυμιόπουλος

Επίσημη πρεμιέρα: Δευτέρα, 2 Νοεμβρίου
Παραστάσεις: κάθε Δευτέρα & Τρίτη του Νοεμβρίου
Ώρα έναρξης παραστάσεων: 21:30

Μέχρι τις 24 Νοεμβρίου 2009.

Advertisements